
Autor: Kate Zusmann

Piazza Venezia, czyli plac Wenecki, leży w centrum Rzymu u zbiegu czterech głównych ulic: Via del Corso, Via del Plebiscito, Via del Teatro di Marcello i Via dei Fori Imperiali. Plac słynie z chaotycznego ruchu. Nazwę wziął od Palazzo Venezia, pałacu, którego budowę w 1455 roku zlecił kardynał Pietro Barbo. Gmach stał się później siedzibą przedstawicielstwa Republiki Weneckiej, zwanej Serenissimą.
Najsłynniejszy pomnik na Piazza Venezia nosi nazwę Il Vittoriano i jest poświęcony Wiktorowi Emanuelowi II, pierwszemu królowi Włoch. Monument z białego marmuru, nazywany też Ołtarzem Ojczyzny (Altare della Patria), ukończono w 1911 roku.

W środku jest muzeum wojskowe, a z tarasu widać Rzym
Monument z posągami, freskami, kolumnami i monumentalnymi schodami bywa nazywany „tortem weselnym” lub „wielką maszyną do pisania”. Krytykowano go za to, że nie pasuje do sąsiedniej zabudowy. Pod budowę usunięto wiele ruin, średniowiecznych kościołów i budynków w północnej części Kapitolu.
Palazzo Venezia, od którego plac wziął nazwę, wzniesiono w latach 1455–1464 na zlecenie kardynała Pietra Barbo, późniejszego papieża Pawła II.
Palazzo Venezia należy do najstarszych renesansowych budowli Wiecznego Miasta

Pałac był rezydencją papieską do czasu, gdy Pius IV przekazał go Wenecji na siedzibę ambasady. W 1916 roku gmach przejął rząd włoski. W okresie faszyzmu Benito Mussolini urządził tu swoją siedzibę i wygłaszał stąd przemówienia. Dziś mieści się tu Museo del Palazzo Venezia, gdzie można zobaczyć m.in. obrazy renesansowe, ceramikę, rzeźby i inne dzieła sztuki dekoracyjnej.
Palazzo delle Assicurazioni Generali stoi naprzeciw Palazzo Venezia. Powstał w latach 1906–1911. W 1900 roku usunięto dwa dawniejsze budynki, aby poszerzyć plac. Z powstaniem gmachu związany był Marco Besso, włoski przedsiębiorca na rynku nieruchomości i prezes towarzystwa ubezpieczeniowego, które miało tu siedzibę.

Tablica od strony Ołtarza Ojczyzny przypomina o domu Michała Anioła, który mieszkał i zmarł w rozebranej później kamienicy przy dawnej Via dei Fornari
Po prawej stronie Palazzo Venezia stoi Palazzo Bonaparte, związany z Marią Letizią Ramolino (Buonaparte), matką cesarza Napoleona. Po upadku cesarstwa zamieszkała w Rzymie. Pałac kupiła w 1818 roku i mieszkała w nim aż do śmierci w 1836 roku.

Bazylika św. Marka z 336 roku n.e. należy do najstarszych w Rzymie. Kilkakrotnie ją przebudowano, a w 1451 roku stała się częścią Palazzo Venezia. Stoi przy Piazza San Marco, do którego przylega Piazza Venezia. Posąg zwany Madama Lucrezia ustawił przy bazylice w 1500 roku Lorenzo Cybo, ówczesny kardynał kościoła św. Marka. Rzeźba przedstawia egipską boginię Izydę.

Hotel Castellino Roma to elegancki hotel zaledwie 0,1 km od Piazza Venezia. Na tarasie słonecznym można podziwiać widok na miasto. We wszystkich pokojach dostępne są udogodnienia oraz bezpłatne szlafroki i kapcie. To dobra opcja dla osób zwiedzających miasto pieszo, ponieważ główne atrakcje znajdują się w zasięgu spaceru.

Piazza Venezia jest znany także dzięki roli Alberta Sordiego w komedii Luigiego Zampy „Il vigile” (1960)
Piazza Venezia to plac publiczny, dostępny przez całą dobę i bez biletu. Ceny biletów i godziny otwarcia pobliskich muzeów i zabytków są różne. Sprawdźcie je przed wizytą w wybranym miejscu.
Ta strona używa plików cookie. Szczegóły znajdziecie w polityce plików cookie.
Rzym.guide © 2026. Stworzone z miłością przez rzymskich ekspertów i przewodników.